ช่วงนี้ ผมเริ่มผันตัวเข้ามาทำ content บนโลกออนไลน์มากขึ้น Facebook Tiktok barๆๆ ซึ่งผมคิดว่าผมได้ผ่านช่วงแรกที่ยากที่สุดในการเปิดตัวออกสื่อให้คนทั่วไปสามารถเข้ามาเห็นได้ แต่เอาจิงแล้ว การผ่านจุดนั้นมาได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีเรื่องที่ยากกว่านี้อีกแล้ว เอาจิง มันก็มีมาอยู่เรื่อยๆ เพียงแต่เป็นความยากคนละแบบ ในตอนนี้ผมอาจเริ่มมีความมั่นใจในการอยู่หน้ากล้องมากขึ้น กล้าให้คนเห็นเรามากขึ้น แต่ความยากถัดไปที่เกิดขึ้นมาใหม่คือเรื่องของการเตรียมเนื้อหา เพราะสิ่งที่เรากำลังนำมาแสดงมันไม่ใช่แค่คนไม่กี่คนที่จะเห็น แต่เป็นผู้คนจำนวนมากที่เห็นได้ อาจมีทั้งคนชมและคนด่า ซึ่งสิ่งนี้เป็นความกลัวแบบใหม่ที่ผมต้องตระหนัก นั้นก็คือเรื่องที่เราจะต้องเจอกับ Negative comment ซึ่งแน่นอนหล่ะว่าบนโลกโซเชียลเราไม่สามารถเห็นผู้คนตัวเป็นๆได้เพราะฉะนั้นเขาก็อาจใช้ช่องทางนี้ในการระบายในการวิจารณ์คนซึ่งบางที่คำวิจารณ์เหล่านั้นอาจเป็นสิ่งที่ดีเพื่อทำให้เรานำไปปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้น ซึ่งผมก็ต้องทำงานหนักมากขึ้นเตรียมคอนเท้นต์ให้ดีมากขึ้นเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจอคำวิจารณ์แย่มากนักแต่ในความเป็นจริงแล้วอ่ะหรอมันไม่เป็นอย่างงั้นเลยมันแทบจะไม่มีซักคำวิจารณ์ไม่ใช่เพราะว่างานผมดีนะแต่มันไม่มีแม้แต่คนที่จะเข้ามาดูเข้ามาสนใจคอนเท้นเราเลย ผมมัวแต่กังวลเรื่องพวกนี้ จนไม่ได้ลงมือทำไรซักที ผมต้องเตรียมทุกอย่างให้มัน perfect เพราะคนจะได้สนใจมากขึ้น แต่เพราะความ perfect นั้นทำให้ผมขาดความสม่ำเสมอในการ post content และคนเลยอาจเห็นเราน้อยไปนั้นหมายความว่าเขายังไม่เห็นคอนเท้นเราบนโซเชียลเลยด้วยซ้ำแต่เรามั่วแต่มากังวลว่าจะเจอกับคอมเม้นแย่ๆ เพราะฉะนั้น อย่างที่บุคคลซึ่งประสบความสะเร็จหลายๆคนพูดแหละคับ ไม่ต้องรอความ perfect มาถึง เริ่มลงมือทำเลย แล้วค่อยๆเรียนรู้ไปกับมัน ฝากไว้เท่านี้แหละครับ https://www.youtube.com/watch?v=oqineNeeO8E&t=9s

สำหรับเพื่อนๆที่กำลังฝึกฝนภาษากันอยู่ ผมขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆนะครับ ไม่ต้องท้อ ผมมั่นใจว่าเพื่อนเองพัฒนาขึ้นนะครับ แต่เราอาจจะไม่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงมาก ผมเป็นคนนึ่งที่เเอบท้อกับการฝึกฝนภาษาอังกฤษ ผมใช้เวลาอยู่กับมันนานมาก ทั้งฟัง พูด อ่าน แต่มันก็ยังกระตุกกระตักเวลาที่ต้องพูดจิง คำศัพท์ไม่ค่อยมีในหัว ถ้าต้องคุยกับฝรั่ง ผมอยู่เมกามา 2 ปีครึ่งแล้วแต่ยังพูดไม่ค่อยคลอ่งเลย วันนี้ผมก็เปิดไปเจอคลิปเก่าๆที่ผมโทหาฝรั่งเลยเอามาเปรียบเทียบดุแอบตลกตัวเองเหมือนกันแต่ก็ภูมิใจนะพอเหฌนอย่างงี้เราเลยรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง ผมถึงบอกไง ว่าเราอาจไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง แต่จิงๆเราเก่งขึ้นชัวร์ https://www.youtube.com/watch?v=Hw1LHYG7JcY

“How much time do you actually have?”“It’s all displayed right here in your calendar” Amy Landino Welcome to AmyTV! https://www.youtube.com/watch?v=Y-aFEA0MCQ4         วันนี้ May 17′ 20 ผมจะขอมาเล่าเรื่องของการจัดตารางเวลาชีวิต ทำไมต้องทำอย่างงั้น ชีวิตต้องซีเรียสขนาดนั้นเลยหรอ ประเด็นมันเป็นงี้ครับ ผมเคยจัดตารางชีวิตแบบนี้แหละ เมื่อประมาณ 4 เดือนที่เเล้ว และก็รู้สึกว่าชีวิตค่อนข้างถูกจำกัดมากเกินไป แถมยังเสียเวลาในการที่จะต้องมามั่วนั่งแพลนแผนชีวิตในแต่ละสัปดาห์ แต่ละเดือน ก็เลยลงเลิกทำดู         ช่วงแรกๆก็รู้สึกดีแหละ เพราะอยากทำไรก็ทำ ไม่ต้องห่วงว่าจะผิดแผนไหม แต่แล้ว เมื่อนานวันเขา จนถึงวันนี้ ผมก็ได้ตระหนักว่า ชีวิตของผมค่อนข้างยุ่งเยอะ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะ ผมเเบ่งเวลาไม่ได้ ทั้งที่จริงๆในแต่ละวันก็มีหลายอย่างที่ต้องทำ แต่พอเราติดอยู่กับงานบางอย่างที่เรากำลังทำ

พี่โจ้ได้กล่าวไว้ว่า “ถ้าในช่วงเวลาทองเเบบนี้ คำพูดสำคัญน้อยกว่าการกระทำ ถ้าเรายังไม่คว้าโอกาสไว้ หลังโควิดไป เราจะโทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง โอกาสเหลือไม่กี่เดือนแล้ว โควิดกำลังจะหมด พลาดไปเที่ยวนี้ เสียดายแย่ และไม่รู้ว่าโอกาสแบบนี้มีมาอีกทีให้แสดงฝีมือเมื่อไหร่” Mission to the moon Youtuber & Podcast           เนื่องด้วยจากวิกฤตโควิด ทำให้เศรษฐกิจแย่ ทุกคนได้รับผลกระทบหมด แต่อยู่ที่ว่าเราจะมองเห็นโอกาสตรงนั้นไหม หลายธุรกิจสามารถปรับตัวและสร้างรายได้ได้จากวิกฤตครั้งนี้ (พูดถึงธุรกิจที่ไม่ได้ฉวยโอกาสจากโควิดแล้วทำให้คนอื่นเดือนร้อน) ทุกวิกฤตทุกปัญหาย่อมมีทางออกเสมออยู่ที่ว่าเราสามารถมองหาโอกาสตรงนั้นไหม           สำหรับผมแล้วผมเห็นด้วยกับที่พี่โจ้กล่าวถ้าปัญหาโควิดนี้หมดไปจากโลกมันก็เป็นเรื่องดีแหละแต่นั้นหมายความว่าเราเองก็จะหมดโอกาสที่จะพัฒนาตัวเองขึ้นเนื่องจากเราไม่สามารถกำหมดให้วิกฤตโควิดนี้ยังคงอยู่หรือหมดไปในเร็ววันแต่สิ่งที่เราสามารถกำหนดได้แน่ๆก็คือการกระทำของตัวเองเพราะการกระทำของเราในวันนี้จะเป็นคำตอบหลังจากโควิตหมดไปในขณะที่เรายังมีเวลาและเราเร่งพัฒนาตัวเองหลังหมดวิกฤตเราจามีโอกาสที่จะเติบโตในหน้าที่การงานมากขึ้นเพราะเราได้เตรียมความพร้อมมาแล้ว           การกระทำของเราในวันนี้อาจจะยังไม่เห็นผลทันที แต่ผมเชื่อว่าถ้าเราเตรียมความพร้อมไว้ และวันนึ่งที่โอกาสมาถึง เราจาสามารถคว้าโอกาสนั้นไว้ได้อย่างง่ายดาย โอกาสไม่ได้มีมาบ่อยๆ แต่อยู่ที่ว่าเมื่อโอกาสมาถือเเล้ว เราจะสามารถคว้าโอกาสนั้นไว้ได้หรือไม่ ขอเป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆทุกคนนะครับ

คืองงี้นะครับ ด้วยปัญหาเศรษฐกิจที่ค่อนข้างแย่ในช่วงนี่เนื่องจากวิกฤษ COVID ซึ่งทำให้กิจการหลายกิจการถูกสั่งหยุดกิจการไปชั่วขณะเพื่อลดการแพร่ระบาดลดการชุมนุมซึ่งแน่นอนย่อมมีทั้งที่คนเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยซึ่งในกลุ่มของผู้ที่เห็นด้วยเหตุผลก็เพราะกัวติดเชื้อกัวตายเห็นชีวิตสำคัญกว่าเงินส่วนอีกกลุ่มก็คือคนที่กัวจะไม่มีกินกัวเป็นหนี้สิ้น ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจคนกลุ่มที่สองนะครับ ที่ไม่กัวตาย แต่พอผมเริ่มมาคิดๆดู เช่นถ้าเราเป็นเจ้าของธุรกิจจิงๆ เราอาจตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากก็ได้ เพราะห้ามดำเนินกิจการ รายได้ไม่มีเข้ามา ในขณะที่รายจ่ายต่างๆยังคงดำเนินต่อไป ซึ่งแน่นอน บางคนอาจบอกว่าทางออกมีตั้งหลายวิธี เสือกไม่คิดหาทางออกกันเอง เอาจิงมันก็ใช่ แต่ในสถานการณ์เหล่านั้น ด้วยปัญหาหลายๆอย่าง เมื่อปัญหามันมาลุมเล้าพร้อมกัน เราอาจจะคิดไม่ออกก็ได้ ผมเองก็เคยเป็นเช่นกัน ในวันที่เรามีหนี้สิ้นมากๆ ไอเดียต่างๆส่วนใหญ่จะคิดไม่ค่อยออก รู้แค่ว่าต้องทำงานหาเงินมาจ่ายหนี้สิ้น ไม่กล้าเสี่ยงที่จะลงทุนทำอะไร

          เรื่องราวมันก็ต่อเนื่องกับ post ที่แล้วแหละคับ (Click to read) ที่ว่าผมตัดสินใจทำอนิเมชั่นเกี่ยวกับ Covid-19 ซึ่งในระหว่างที่ผมยังต้องใช้เวลาในการฝึกวาดภาพนั้น ช่วงที่ผมเบื่อๆ ก็เลยไปอ่านข้อมูลที่เกี่ยวกับ Covid จาก WHO and CDC ซึ่งในทันใดนั้นเอง ก็มีไอเดียใหม่ปริ้งขึ้นมา ไอเดียนั้นก็คือ สอนอังกฤษที่เกี่ยวกับ covid ไปเลย ฟังดูเข้าท่านะ ผมตื่นเต้นมากที่จะเอาไอเดียนี้มาขายอ้วน            พอตกเย็น มีเวลาคุยกัน ผมก็มานั่งเล่าให้อ้วนฟังเกี่ยวกับไอเดียของผม ว่าจะสอนอังกฤษที่เกี่ยวกับ Covid ไปเลย ซึ่งตอนแรกอ้วนก็ดูเหมือนจะเห็นด้วย แต่พอเราเริ่มลงรายละเอียด อ้วนกับมองว่าทำไปเพื่ออะไร ซึ่งผมก็ไม่ได้โกดอ้วนหรอกนะ ที่พูดเหมือนจะดับฝันผม เอาจิงผมเข้าใจเลยแหละ เพราะผมเองก็แอบคิดเหมือนกัน ซึ่งสิ่งที่ผมจะทำคือไรอ่ะหรอ >>> ก็คือผมจะเอาพวกคลิปที่คุณหมอจาก CDC พูดให้ความรู้มาแปลให้ฟัง ซึ่งพอเล่าให้อ้วนฟัง คำแรกที่อ้วนพูดก็คือ “มึงจะมาพากษ์ให้พวกเขาฟังทำไม ถ้าเขาอยากรู้ข้อมูลของ Covid

ตอนนี้โลกของเราเกิดปัญหาโรคระบาด ซึ่งแพร่เชื้อไประดับโรคและทำให้มีคนติดเชื้อเกิน 2 ล้านคนแล้วทั่วโรคเสียชีวิตอีกเป็นแสน           ทำให้ตอนนี้ทั่วโลกส่วนใหญ่สั่งให้ธุรกิจส่วนใหญ่ต้องปิดร้านไปก่อน เพื่อรักษาระยะห่าง รวมถึงผมเองที่ทำงานร้านอาหารก็ได้รับผลกระทบตามไปด้วย เพราะที่ร้านจะรับออร์เดอร์ได้แค่ TOGO ถามว่าได้รับผลกระทบไหม?           เอาจริงๆผมกลับชอบแบบนี้ด้วยซ้ำ วันทำงานน้อยลง มีเวลาอยู่บ้านมากขึ้น นี้แหละความสุขของผมเลย ใช้เวลาอยู่บ้าน คิดโปรเจ็คใหม่ๆ ซึ่งการอยู่บ้านอย่างนี้ ทำให้ผมเองได้ใช้เวลาพัฒนาตัวเองมากขึ้น ในขณะที่ทุกคนโวยวายอยากได้วันทำงานกัน ต้องการเงิน ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจความคิดของพวกเขานะ ทำไมเขาถึงต้องการเงินกันมากขนาดนั้น เพราะเอาจริงโรคนี้มันก็น่ากัวนะ แต่เขากลับกัวไม่มีเงินมากกว่ากัวติดโรคอีก           โอเครกลับมาพูดเรื่องของเราต่อ การที่ร้านลดวันทำงานของผมลง ผมกลับไม่ได้กัวว่าตัวเองจะไม่มีเงิน เพราะเขาก็ยังให้วันทำงานอยู่ 2-3 วัน ที่พักก็ให้อยู่ฟรี ซึ่งผมก็เลยใช้เวลาตรงนี้ให้เป็นโอกาส ผมทำในสิ่งที่ผมอยากจะทำ ผมได้เสนอเจ้าของร้านว่าจะเซตระบบสั่งออน์ไลน์ให้ ซึ่งผมเองถือว่าผมประสบความสำเร็จไปแล้ว แต่เอาจริงมันก็ยังไม่เส็ดดีหรอก แต่ผมเข้าใจระบบการทำงานเหล่านั้นแล้ว ผมไม่อยากทำต่อเพราะมันเสียเวลา ไม่ใช่ว่าเพราะผมทำไม่ได้ แต่เพราะเจ้าของร้านบริหารงานไม่เป็นระบบ